Szkoła doktorska Politechniki Warszawskiej

Wyszukiwarka promotorów i obszarów badawczych

Wykaz obszarów badawczych związanych z tagiem Mikroskopia-elektronowa:

# Obszar badawczy Dziedzina naukowa
1

Główną ideą pracy jest kształtowanie mikrostruktury nanostrukturalnej stali austenitycznej w celu poprawy jej właściwości antybakteryjnych i mechanicznych. W literaturze właściwości antybakteryjne przypisuje się głównie składowi chemicznemu metali i ich stopów, a nie ich elementom mikrostruktury. Zatem planowane badania mają nowatorski charakter.  W projekcie planuje się zastosowanie dużego odkształcenia plastycznego (SPD) do wytworzenia nanostruktury a następnie dalszą jej modyfikację  w wyniku wygrzewania.  Zastosowanie zaawansowanych metod mikroskopii elektronowej pozwoli na dokładną charakterystykę otrzymanych mikrostruktur. Doktorat realizowany będzie w ramach projektu NCN.

2

Stopy o wysokiej entropii są interesująca grupą materiałów cechujących się niespotykanymi dotąd właściwościami będącymi wynikiem specyficznej budowy na poziomie atomowym. Ostatnie badania wyraźnie wskazują, że chemiczne uporządkowanie bliskiego zasięgu i umocnienie atomami międzywęzłowymi mogą skutecznie podnosić wytrzymałość mechaniczną tych materiałów. Planowane badania skupią się na zaprojektowaniu (z wykorzystaniem symulacji komputerowych), wytworzeniu oraz scharakteryzowaniu mikrostruktury stopów z rodziny CrFeMnNi z dodatkiem tlenu lub azotu. Dodatkowym celem będzie opracowanie obróbki cieplnej pozwalającej na umocnienie stopu poprzez inicjację chemicznego uporządkowania bliskiego zasięgu. Badania właściwości mechanicznych zostaną uzupełnione o szczegółowe badania z wykorzystaniem technik mikroskopii elektronowej.

3

Proponowany temat pracy doktorskiej dotyczy wpływu strategii drukowania LPBF na mikrostrukturę oraz odporność na oddziaływanie wodoru wielofazowego cermetalu wytwarzanego przyrostowo. Tematyka badań wynika z rosnącego zainteresowania materiałami łączącymi wysoką odporność mechaniczną faz ceramicznych z właściwościami użytkowymi faz metalicznych, a także z dynamicznego rozwoju technologii przyrostowych umożliwiających wytwarzanie tego typu materiałów.
Zakres badań obejmie analizę wpływu parametrów procesu LPBF, takich jak moc lasera, prędkość skanowania, odstęp ścieżek oraz strategia przetapiania, na kształtowanie mikrostruktury, rozkład faz, porowatość i stan naprężeń własnych. Szczególna uwaga zostanie poświęcona roli granic międzyfazowych jako miejsc pułapkowania wodoru, koncentracji naprężeń oraz inicjacji mikropęknięć. Planowane badania pozwolą określić mechanizmy transportu i akumulacji wodoru w obszarach o podwyższonej gęstości defektów strukturalnych oraz ocenić wpływ morfologii i rozmieszczenia faz na opóźnianie propagacji pęknięć i liczbę miejsc inicjacji uszkodzeń. Uzyskane wyniki mogą przyczynić się do opracowania zaleceń dotyczących projektowania mikrostruktury cermetali o podwyższonej odporności na degradację wodorową.